با تمام اين احوالات، خبرهاي مرگ و سقوط و جهل و تباهي و نااميدي مطلق كنوني، هنوز می توان و بايد خواند: «زیبا تر از جهان امید ای دوست...» اگر شما سراغ دارید بفرمائید. این جامعه هم مثل این جهان در گردش و تکرار، روزی باز نو خواهد شد. نباید دست از مبارزه و تلاش شست. نباید ناامید شد...
بهار میشود
يكی دو روز ديگر از پگاه
چو چشم باز میكنی
زمانه زير و رو
زمينه پرنگار می شود
زمين شكاف میخورد
به دشت سبزه میزند
هر آن چه مانده بود زير خاك
هر آنچه خفته بود زير برف
جوان و شسته رفته آشكار میشود
به تاج كوه
ز گرمی نگاه آفتاب
بلور برف آب میشود
دهان دره ها
پراز سرود چشمه سارمی شود
نسيم هرزه پو
ز روی لاله های كوه
كنار لانه های كبك
فراز خارهای هفت رنگ
نفس زنان و خسته میرسد
غريق موج كشتزار میشود
در آسمان
گروه گله های ابر
ز هر كناره میرسد
به هر كرانه میدود
به روی جلگه ها غبار میشود
درين بهار ... آه
چه يادها
چه حرفهای ناتمام
دل پر آرزو
چو شاخ پر شكوفه باردار میشود
نگار من
اميد نوبهار من
لبی به خنده باز كن
ببين چگونه از گلی
خزان باغ ما بهار میشود
سياوش كسرايی
فتولاگ دیگر جامعه نو کرده و این «دیگر» نیز همین روزها قالبی زیبا و بدیع بر تن خواهد نمود.
مریم فیروز، یکی از برجستهترین زنان مبارز ایران و مسؤول سابق تشکیلات دموکراتیک زنان ایران در سن ۹۴ سالگی بدرود حیات گفت.
رفيق مريم فيروز هميشه در ياد و خاطره رهروان راه او زنده خواهد بود.
رفیق مریم فیروز در سال ۱۲۹۲ در کرمانشاه متولد شد. تحصیلات ابتدایی، متوسطه و عالی را در تهران بهپایان رساند و در مهاجرت اجباری سیاسی به دریافت درجهٔ دکترا در ادبیات و زبان فرانسه نائل گردید.
رفیق مریم فیروز از سال ۱۳۲۰ در نهضت آزادیخواهی ایران شرکت فعال و پرثمر داشت. وی از سال ۱۳۲۳ در تشکیلات دموکراتیک زنان ایران به فعالیت خستگیناپذیر پرداخت و در همان سال بهعضویت حزب تودهٔ ایران در آمد. رفیق مریم در سال ۱۳۲۷ در کنگرهٔ دوم حزب به عضویت مشاور کمیتهٔ مرکزی برگزیده شد. او در همان سال، یعنی پس از کودتای بهمن ۱۳۲۷، تحت پیگرد قرار گرفت و در سال ۱۳۲۸ بهطور غیابی محکوم به پنج سال زندان با اعمال شاقه شد.
از سال ۱۳۲۷، رفیق مریم در شرایط پنهانکاری به مبارزات دشوار و پرخطر ادامه داد و در امر بسیج زنان در تشکیلات دموکراتیک زنان ایران، حفظ و ادامهٔ مبارزه این سازمان و سرپرستی فعالیت مطبوعاتی آن با از خودگذشتگی کار کرد. رفیق مریم طی ۸ سال زندگی پنهانی در ایران به مبارزهٔ خستگیناپذیر خود ادامه داد و در سال ۱۳۳۵، هنگامی که ادامهٔ مبارزهٔ پنهانکارانهٔ وی در ایران ناممکن شد، مجبور به جلای وطن گردید.
در دوران مهاجرت سیاسی، که تا پایان سال ۱۳۵۷ ادامه یافت، رفیق مریم فیروز آنی از مبارزه علیه رژیم دیکتاتوری دستنشاندهٔ پهلوی باز نایستاد. او بههنگام مهاجرت بار دیگر بهطور غیابی دو بار محکوم شد، بار اول به ده سال زندان و سپس به زندان ابد با اعمال شاقه.
رفیق مریم فیروز در سال ۱۳۵۷ به عضویت کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران برگزیده شد و پس از بازگشت به ایران مسؤولیت رهبری تشکیلات دموکراتیک زنان ایران را برعهده گرفت. در جريان پلنوم هفدهم (وسيع) کميته مرکزی حزب توده ايران در فروردين ماه ۱۳۶۰ به عضويت هيئت سياسی کميته مرکزی انتخاب شد. رفيق مریم در طول دوران فعالیت خود تا زمان دستگیری با همان شور و خستگیناپذیری همیشگی در راه متشکل کردن زنان ایران در مبارزه برای دستیابی به حقوق برابر، و در پیکار برای تحکیم و گسترش دستاوردهای انقلاب بزرگ مردم ایران مبارزه کرد.
رفيق مريم در تاريخ ۱۷ بهمن سال ۱۳۶۱، در جريان نخستين يورش وسيع به حزب توده ايران بههمراه ساير همرزمانش دستگير شد و در شکنجهگاه کميته مشترک (زندان توحيد) تحت بازجويی و آزار و شکنجه قرار گرفت.
در يکی از نوبتهای شکنجه، هنگامیکه در اثر شدت درد ناشی از ضربههای شلاق و زدن دستبند قپانی توان راه رفتن را از دست داده بود، بازجوی شکنجهگر او را با لحن توهينآميزی مورد خطاب قرار میدهد. رفيق مريم که در آن زمان در آستانه هفتاد سالگی حيات خود بود، تمام نيرويش را جمع میکند و خود را به ديوار تکيه میدهد و با صدايی محکم میگويد: شما ذلت ما را نمیتوانيد ببينيد
رفيق مريم در زندان در پاسخ به يکی از رفقای زن تودهای که دليل خارج نشدن رفقای کميته مرکزی از ايران را از رفيق جويا میشود، چنين میگويد: ما تصميم گرفتيم که بمانيم. اگر ما از ايران خارج میشديم، اعضا و هواداران حزب تحت فشار بيشتری قرار میگرفتند.
رفيق مريم دوران اسارت خود در سلولهای انفرادی درازمدت را با روحيه استوار و حفظ نظم و ديسيپلين و با انجام تمرينات ورزشی روزانه سپری کرد. يکی از فعالين سازمانهای چپ که مدت کوتاهی با رفيق مريم همسلول بوده است، درباره وی چنين میگويد: من با خط مشی حزب هميشه مسئله داشتهام ولی برای مريم فيروز بهدليل کاراکتر و ويژگیهای بارز شخصيتی وی، احترام فوقالعادهای قايل هستم.
رفیق مریم فیروز مبارز خستگی ناپذیر پس از تحمل سال ها رنج زندان وشکنجه وحبس خانگی سرانجام در روز چهار شنبه 22 اسفند 86در خانه ای که در آن تحت نظر بود درگذشت .مامورین امنیتی جسد او را دور از چشم دوستان ویارانش ؛ مخفیانه درکنار جسد همسرش دکتر نورالدین کیانوری وپیش از آگاهی همگان به خاک سپردند. با این امید عبث که با جلو گیری ازپخش این خبر وممانعت از تشییع جنازه او ؛ در نزدیکی انتخابات از هم دلی وتاثر همگانی و تاثیر احتمالی آن بر انتخابات جلوگیری کنند.اما یاد وخاطره این زن دلاورکه دردوران های گوناگون مبارزه در این کشور نقش ارزنده ای بازی کرد در خاطر همه کوشندگان راه آزادی وبرابری ایرا ن وجهان باقی خواهد ماند.
ياد و نام رفيق مريم فيروز جاودانه و گرامی باد.
انتخابات مجلس هشتم، فرصتی سرنوشت ساز است که علیرغم همه ی رنج ها و نارضایتی ها می توان از آن حداقل مسیری برای تحول در مدیریت فرهنگی، اجتماعی و سیاسی کشور ساخت.
شهروندان و هنرمندان ایرانمان اکنون به خوبی آگاهند که سختی ها و ناملایمات فرهنگی ایران زمین نیازمند تحولی اساسی در نگرش ها و بینش ها و اصلاح ساختارهای زیربنایی در مدیریت فرهنگی کشور است. یقین داریم این تغییرات تنها از مسیر مسالمت آمیز اصلاح طلبی و دموکراسی خواهی می گذرد، مسیری که امروز نقطه ی آغاز آن در حمایت از "یاران سید محمد خاتمی" رئیس جمهور فرهنگی ایران و نامزدهای ائتلاف اصلاح طلبان در ایران شروع خواهد شد.
با آگاهی از تمامی رد صلاحیت ها، تنگ نظری ها و ایجاد محرومیت ها برای طیف وسیع اصلاح طلبی در کشور با رأی خود به نامزدهای ائتلاف اصلاح طلبان از تحول فراگیر آزادی های مدنی، توسعه فرهنگی و رشد اندیشه و فرهنگ در کشور خود حمایت می کنیم تا برگی به یادماندنی از تاریخ را با همدیگر ورق بزنیم .
رأی ما به منظور تأیید روند برگزاری انتخابات نیست ، اما برای اعلام وفاداری خویش به تفکر فرهنگ محور اصلاح طلبی است که آینده کشور را جز در گروی آن نمی دانیم.
24 اسفند به لیست اصلاح طلبان (یاران خاتمی) رأی خواهیم داد.
بازیگران :
هدیه تهرانی- لیلا حاتمی- مهناز افشار- هانیه توسلی - پانته آ بهرام- باران کوثری- مریم بوبانی- بهاره رهنما - فرزانه کابلی - پگاه آهنگرانی - بهناز جعفری- الناز شاکردوست - آهو خردمند - ستاره اسکندری- لاله اسکندری- نیوشا ضیغمی- بهنوش بختیاری- ریما رامین فر- لادن طباطبایی- طناز طباطبایی- لیلی رشیدی- نازنین احمدی - مریم معترف- نگار فروزنده - ستاره پسیانی - زهره حمیدی - شهین نجف زاده - شهره سلطانی- الهام حمیدی- خزر معصومی - سوسن پرور- شراره رخام - شقایق دهقان- الیزابت امینی- شهرزاد عبدالمجید- صبا کمالی - حمید فرخ نژاد - حبیب رضایی - علی مصفا - حامد بهداد- بابک حمیدیان - صابر ابر- حبیب دهقان نسب – حسن جوهرچی - برزو ارجمند - سعید پیردوست- ساعد هدایتی - کاوه سماک
سینماگران و هنرمندان ایران :
آتوسا قلمفرسایی - ابوالحسن داوودی - اصغر فرهادی- اصغر هاشمی- اصغر پورهاجریان امیر اثباتی- امیر توده روستا - امیر جاوید - امیر دلاوری - امیر عابدی- امیر غفارمنش- امیر واجد سمیعی- امیرمهدی حقیقت- امیرمهدی ژوله- انوش سعیدنیا- ایرج رامین فر- افروز فروزنده- بابک قبادی- بهاران بنی احمدی - بهرام بدخشانی - بهروز شلیله- بهناز نازی - بیژن میرباقری- پرویز آبنار- پروین قائم مقامی- پریسا بخت آور- پگاه احمدی- پیام ایرایی - پیام صابری - پیمان قاسم خانی - پریچهر باقری - توکا نیستانی- جمشید خندان - جمیله دارالشفاهی- چیستا یثربی- حامد نصرآبادی- حسن آقاکریمی- حسن معجونی- حسین اخوی- حسین فلاح- حسین مهکام - حمید اکبری- حمید برزگر- حمید دهقان پور- حمید کاشانی- حیدر ساجدی- داود رسولیان- داود فتحعلی بیگی - رضا دانشور- رضا روزبهانی- روح الله حقگو-روح انگیزشمس- زهره رضایی - زهره وطن خواه- ژیلا ایپکچی- ساقی زینتی- سعید ابراهیمی فر- سهراب سلیمیان - سیاوش ثقفی راد- سیف الله داد- سیمین آزادی - شبنم فرشادجو- شبنم منصوری- شهاب رضویان - شهرام شاه حسینی- شیما شهرابی--صادق کرمی- عباس رافعی- عزیزالله حمیدنژاد- علی حسن پور- علی ژکان-علی اصغر سیدآبادی- علی عطار- علی واجد سمیعی- علیرضا امینی- علیرضا فتحی- فرهاد توحیدی - فرزام منطقی- فرزانه زحلی- فرناز جمشیدی مقدم- فریدون عموزاده خلیلی- فرج حیدری - کمال تبریزی- کیومرث پوراحمد- کاوه مشکات- گیسو فغفوری - گلچهره دانش - لادن نیکنام- لیلی نیکو نظر- مازیار میری-محبوبه حقیقی- محبوبه ریاستی - مریم هژیروند- محسن امیریوسفی- محسن شاه ابراهیمی - محمد رسول اُف- محمد یعقوبی- محمدرضا اعلامی- محمدرضا سکوت- محمدرضا معینی- محمدعلی نجفی- مرتضی کوهانی-مرضیه برومند - مریم ذوالفقاری- مسعود اطیابی- مسعود پاکدل- مصطفی احمدی- مصطفی اعلامی- مصطفی خرقه پوش- منصوره حسینی- نگار مفید- منیژه حکمت- مونا زندی- مهدی صباغ زاده- مهدی کرم پور- مهدی یزدانی خرم - مهراب قاسم خانی - مهران رنجبر- مهناز افضلی- مهوش شیخ الاسلامی- نازک افشار- نظام الدین کیایی- نعیمه نظام دوست- نغمه ثمینی- نوشین حسن زاده- هادی مرزبان.
پ.ن۱: هر کس هرچیزی دلش می خواهد بگوید، سیاست حساب و کتاب دارد. باید در انتخابات قویاْ شرکت کنیم تا تجربهی احمدینژاد تکرار نشود و مردم بتوانند در شکاف درون حکومت با آرامش و آسايش بیشتری زندگی کنند و روشنفکرها با استفاده اختلافات درون حکومتی بتوانند نقش خود را در آگاه سازی مردم انجام دهند. از ترس آلوده دامني حقيقت را پنهان نكنيم. برشت ميگويد آنكس كه حقيقت را پنهان ميكند تبهكار است.
پ.ن۲: به این دو خبر جالب توجه کنید و از یادنبرید؛ خبر نخست / خبر دوم
شاعران در بوتيكهاي شيك، شعر ميفروشند
و فروشندههاي ادبي
در كار شعرند!
از نسل ققنوسها نمانده
و گريه هم ارزش كردن ندارد ديگر
بمب اتم و كامپيوترهايي كه هواي كميت كشتار را دارند بسيارند
تهوع امان نمی دهد
شعری که هست
تمام می شود
تمام نمی شود تا تهوع
و شاعران کرکره ها را به زیر می کشند
و دلال ها به قمارخانه می روند
و هیچ چیز
شرط همه چیز می شود.
پ.ن: به زودی به مناسبت فرا رسیدن بهار، قالب این وبلاگ تغییر خواهد کرد. منتظر باشید...
... زنی که از برای کشتن خود روی ریل می خوابد
... کنار مـردی! نامـردمان هم آرامـشی نمـی یـابـد